چشم درد ؛ حکایتی از گلستان سعدی علیه الرحمه

س.م.ط.بالا

مردکی را چشم درد خاست.
پیش بیطار* رفت که دوا کن؛ بیطار از آنچه در چشم ستوران* می کرد، در دیده او کشید و کور شد.
حکومت* به داور بردند.
گفت: «بر او هیچ تاوان نیست؛ اگر این خر نبودی، پیش بیطار نرفتی».

«گلستان سعدی»

*بیطار: دام پزشک
*ستوران: چهارپایان
*حکومت: شکایت

پی نوشت: باید یاد بگیرم مسئولیت کارهای اشتباهی که انجام میدم، بپذیرم. هر کُنشی در این جهان، یک واکنش به همراه داره و گاهی باید بهای سنگینی رو پرداخت.

25
اشتراک‌گذاری
http://ideality.ir/?p=1471
لینک کوتاه این مطلب
س.م.ط.بالا
س.م.ط.بالا

چیزهایی هست که باید نوشت ....

3 دیدگاه

  1. mary

    زمان اتفاق می افتد
    قرن های پیوسته تکرار می شوند
    حرامیان شهر
    جنگ را تعارف می کنند
    دستمان هیچ غریبه ای را رد نمی کند

  2. mary

    تصادف
    جماعتی ایستاده اند
    جماعتی رد می شوند
    ومرا از پشت شیشه های خستگی در هیجانی که لمسش می کنم آه می کشند
    توقف ، خاموشی
    در هرج و مرج و شلوغی
    نگاه ها را پس میزنم
    ره برگشتی نیست
    تصویر ، فقط
    تصویر پسرکیست که پشت این چرغ قرمز می شود
    و راه را بر تمام چراغهایم می بندد.

    (دو نوشته از کارهای خودم)

ارسال پاسخ