در فرصت مطلوب درآور پدرش را…!

س.م.ط.بالا

حال آنکه نشاط و شور در جمع جامعه ی مجموع، رو به فزونی است و من نیز مفیوض از فیوضات دوستان؛ بر آن شدم مطلبی پست نمایم جهت شادی روح و جانتان.
شعری که در ادامه می خوانید از سروده های “مهران حسینی قزوین” است. من این شعر را از سایت دفتر طنز حوزه ی هنری به آدرس www.daftaretanz.com نقل کرده ام.

صدبار بدی کردی و دیدی ثمرش را
نیکی چه بدی داشت …! که دیدی ثمرش را !

هر کس به تو بد کرد، نیاور تو به رویش
در فرصت مطلوب درآور پدرش را

آنگاه اگر کینه ی تو کم نشد از او
بعد از پدرش‌، گیر سراغِ پسرش را

خوب است که آدم به کسی بد ننماید
خوب است بپاید همه ‌ی دور و برش را

یا اینکه اگر کار بدی کرد، بداند
باید به طریقی بکند پاک اثرش را

آنکس که خرش می‌رود آنجا که نباید
حتماً نگرفته جلوی کار خرش را

آن یار که ارقامِ حسابش شده میلیارد
باید که نگیرند جلوی سفرش را

برعکس، بگویند هنر کرد که در رفت
در گینس هم ثبت کنند این هنرش را

در راه اگر رد شده باشند ز قزوین
باید بپذیرند تمامِ خطرش را

دادیم پر و بالش و حالا نگرانیم
دیگر نتوانیم بچینیم پرش را

گفتند که خوب است ببخشیم بدی را
بخشیدم و هر مرتبه دیدم بَتَرش را

شلوارِ لیِ گل پسرش بس که می‌افتد
مردم همه دیدند دو ثلث کمرش را

بسیار از این جنس مسائل همه جا هست
بگذار نگوییم از این بیشترش را

خالق سرِ خلقت، نظر از خلق نپرسید
خوب است بپرسند از آدم نظرش را

هشدار! شب شعر درش باز نماند
این بهتر از آنست که بندند درش را

ثبت نظر و مشاهده نظر دیگران
1
اشتراک‌گذاری

خاطره نیمه جان…

س.م.ط.بالا

شعری که در ادامه خواهید خواند توسط “سعید بیابانکی” سروده شده است. من این شعر را از وبلاگ “سنگچین-شعرها و نوشته های سعید بیابانکی” به آدرس http://sangcheeen.blogfa.com نقل کرده ام. همچنین “علیرضا عصار” در آلبوم “بازی عوض شده” در قطعه ای با نام “خاطره نیمه جان” این شعر را خوانده است.

میان خاک سر از آسمان در آوردیم
چقدر قمری بی آشیان در آوردیم
وجب وجب تن این خاک مرده را کندیم
چقدر خاطره ی نیمه جان در آوردیم
چقدر چفیه و پوتین و مهر و انگشتر
چقدر آینه و شمعدان در آوردیم
لبان سوخته ات را شبانه از دل خاک
درست موسم خرما پزان در آوردیم
به زیر خاک به خاکستری رضا بودیم
عجیب بود که آتشفشان در آوردیم
به حیرتیم که ای خاک پیر با برکت
چقدر از دل سنگت جوان در آوردیم
چقدر خیره به دنبال ارغوان گشتیم
زخاک تیره ولی استخوان در آوردیم
شما حماسه سرودید و ما به نام شما
فقط ترانه سرودیم – نان در آوردیم –
برای این که بگوییم با شما بودیم
چقدر از خودمان داستان در آوردیم
به بازی اش نگرفتند و ما چه بازی ها
برای این سر بی خانمان در آوردیم
و آب های جهان تا از آسیاب افتاد
قلم به دست شدیم و زبان در آوردیم

ثبت نظر و مشاهده نظر دیگران
1
اشتراک‌گذاری

نه تو مانی و نه برف…!

س.م.ط.بالا

سر خود را مکن اینگونه به برف
به عمل کار برآید نه به ورد و نه به حرف
بر فرض چنین کاسه ی رأی ات پُر شد
چه گذاری تو در این کاسه و ظرف؟
دوش رسیدست برایم خبری از بالا
تا پرتو خورشید بتابد، نه تو مانی و نه برف!

«س.م.ط.بالا»
(به تاریخ: بیست و هفتم اردیبهشت ماه یک هزار و سیصد و نود و دو خورشیدی)

ثبت نظر و مشاهده نظر دیگران
2
اشتراک‌گذاری

حماسه ی اختصاصی…

س.م.ط.بالا

حدیث این بیابان جای بیان ندارد *** دشت به این فراخی، آرش کمان ندارد
در چه شگفتی اگر قامت رستم شکست؟ *** با حیله های کهنه، طرفی نمی توان بست
راه گریزمان نیست، خرمن گرفته آتش *** کو واعظی که می گفت از قصه ی سیاوش؟
کاوه کنون می برد درفش خود را به زور *** کیست که ضحاک را باز فرستد به گور؟
***
اسطوره های کهنه با ما وفا نکردند *** در روزهای سختی یاری به ما نکردند
ماندند در قصه ها، اشعار و افسانه ها *** باری بر ندارند از روی شانه ی ما
باید به حال خود فکری دگر کنیم *** شام سیاه خود صبح ظفر کنیم
شاید حماسه ای تازه توان سرود *** بر مردمان این خاک و زمین درود

«س.م.ط.بالا»
(به تاریخ: هجدهم اردیبهشت ماه یک هزار و سیصد و نود و دو خورشیدی)

ثبت نظر و مشاهده نظر دیگران
1
اشتراک‌گذاری

ما را به خیر تو امید نیست…

س.م.ط.بالا
Permanent Link to ما را به خیر تو امید نیست…

براى امیرى خرما هدیه آوردند.
خیال کرد خرماى تر و تازه است و قابل نگهدارى نیست. دستور داد فقراى شهر را خبر کنند تا به مسجد بیایند. وقتى آمدند متوجه شد خرما خشک است و قابل نگهداشتن، رو به فقرا کرد و گفت: شنیده ‏ام شما شب ها در مسجد مى ‏خوابید و بى‏ وضو نماز مى ‏خوانید، تصمیم دارم محبوستان کنم.
گفتند: ایهاالامیر قسم مى ‏خوریم که دیگر پاى به مسجد نگذاریم!

ثبت نظر و مشاهده نظر دیگران
1
اشتراک‌گذاری

با ما… اما کوتاه

س.م.ط.بالا

ما را ببین و یکدم
با ما نشین و یکدم
این شام را سحر کن
تا چای می کشد دم

«س.م.ط.بالا»
(به تاریخ: بیست و هفتم فروردین ماه یک هزار و سیصد و نود و دو خورشیدی)

ثبت نظر و مشاهده نظر دیگران
2
اشتراک‌گذاری

خدایی و بندگی

س.م.ط.بالا

فرعون خوشه ‏اى انگور در دست داشت و تناول مى ‏کرد.
ابلیس نزدیک او آمد و گفت: هیچ‏کس تواند که این خوشه انگور تازه را خوشه مروارید سازد؟
فرعون گفت: نه.
ابلیس به لطایف سحر آن خوشه انگور را خوشه مروارید ساخت.
فرعون تعجب کرد و گفت: عجب استاد مردى هستى!
ابلیس سیلى بر گردن او زد و گفت: مرا با این استادى به بندگى قبول نکردند، تو با این حماقت دعوى خدایى چگونه مى ‏کنى؟!
.:. جوامع‏ الحکایات عوفى .:.

ثبت نظر و مشاهده نظر دیگران
1
اشتراک‌گذاری

همه را شکل یار می‌بینم

س.م.ط.بالا

شعر زیر توسط آقای “محمد نظری ندوشن” سروده شده و من آن را از سایت “دفتر طنز حوزه ی هنری” به نشانی اینترنتی http://www.daftaretanz.com ، نقل کرده ام.

دائم از غصه می‌زنم بر سر
زندگی مشکل است بی‌دلبر
دوستانم شدند بابا، و
بنده هستم هنوز بی‌همسر
پیرمردی مجردم، که همه
می‌دهندم نشان به یکدیگر
پسرِ پیر داند ارزش زن
پیر دختر هم ارزش شوهر
زرگر از قدر زر خبر دارد
گوهری داند ارزش گوهر
وای بر من، خروس با مرغ است
شده‌ام از خروس هم کمتر
نه جگر دارم و نه دندانی
بس‌که دندان گذاشتم به جگر
گرچه در بین جمع خاموشم
دارم آتش بر زیر خاکستر
گفت یک بچه دبستانی:
«میم مثل چه؟» گفتمش: «محضر»
با تو از راز خویش می‌گویم
گرچه آن را نمی‌کنی باور:

همه را شکل یار می‌بینم
پیرزن را نگار می‌بینم

(بیشتر…)

ثبت نظر و مشاهده نظر دیگران
1
اشتراک‌گذاری

«شعر دزد» دیده بودم اما «شاعر دزد» ندیده بودم

س.م.ط.بالا

روزى انورى از بازار بلخ مى‏ گذشت، هنگامه ‏اى دید، پیش رفت و سرى در میان کرد، مردى دید که قصاید انورى به نام خود مى ‏خواند و مردم او را تحسین مى ‏کردند.
انورى پیش رفت و گفت: اى مرد این اشعار کیست که مى ‏خوانى؟
گفت: اشعار انورى
انورى گفت: انورى را مى ‏شناسى؟
گفت: انورى منم.
انورى بخندید و گفت: «شعر دزد» دیده بودم اما «شاعر دزد» ندیده بودم.

ثبت نظر و مشاهده نظر دیگران
2
اشتراک‌گذاری

صد من یه غاز

س.م.ط.بالا

همه چی ارزونه!
تو چرا می خندی؟
وسط شعر من،
صفحه رو می بندی!
***
همه چی ارزونه
وقتی که رویاها
به همین نزدیکی
ته یک فنجونه
***
همه چی ارزونه
توی این شهری که
قیمت نون و شرف
مثل هم می مونه
***
همه چی آرومه!
دخترک گریه نکن
مزد کار امشب
پسته ی خندونه
***
همه چی میزونه
ارزش انسان ها
یک شتر یا دو شتر
چه کسی می دونه؟
***
همه چی ارزونه!
تو به من می خندی،
حالا دیگه حتما،
صفحه رو می بندی!!!

«س.م.ط.بالا»
(به تاریخ: هجدهم اسفند ماه یک هزار و سیصد و نود و یک خورشیدی)

ثبت نظر و مشاهده نظر دیگران
2
اشتراک‌گذاری