وانکه را خیمه به صحرای فراغت زده‌اند؛ گر جهان زلزله گیرد غم ویرانی نیست

چیزهایی هست که باید نوشت ....

دیدگاهتان را بنویسید

ارسال دیدگاه به عنوان یک کاربر مهمان.

  1. به نیروی عشقی که در نهان داشتم
    به قدرت پارسائی ها که در خلوت خویش ورزیده ام
    به اعجاز ایمانم
    بی امان فریاد زدم: آرام

    1. باران می بارد باران
      باران فراوان
      دریا در جوش
      جنگل خاموش
      نیست کسی پیدا در راه بیابان
      با من اندوه
      با گل اندوه
      با همه اندوهی همچون مه پیچان
      می خواهم حرفی گفتن
      می خواهم راهی جستن
      اندر غم یاران
      افسوس که نقشم را
      بر پنجره می شوید باران
      صحرا غمگین
      دریا لبریز
      جنگل گریان
      «افسوس؛ سیاوش کسرایی»

      1. نام من …. است
        نام من نوشتن بلد نیست
        زبان نمی داند
        و فقط اسم من است
        تا وقتی که من زنده ام
        مجبور است
        با قیافه من در بین مردم حاضر شود
        من بدون نام هیچ جا نمی توانم بروم
        حتی نمی توانم به کسی زنگ بزنم
        اما اسم من می تواند
        راحت و بدون دردسر
        بدون من به درون نوشته ها برود
        در شهر های مختلف باشد
        نام من می تواند در خانه معشوقی بماند
        تا خاطرات را بیاد بیاورد
        اما من نمی توانم

  2. اسمش کلودبرنارد بود
    و دیگران از اینکه همنام کلود برنارد معروف است به او تبریک می گفتند
    و آن را همواره گوشزد می کردند
    اما من هرگز این یاد آوری را دوست نداشتم.
    او را از کلود برنارد بهتر و دوست داشتنی تر می یافتم.
    بزرگ بودن و مشهور بودن و حتی نابغه و دانشمند و مکتشف و مخترع بودن چیزی است.
    و خوب بودن و روحی گرم و دلی مانوس و دوست داشتنی
    و احساسی معنی یاب و زیبا داشتن چیز دیگریست.

  3. اگر در كشورم بودم
    بلند مي پرسيدم
    حالتان چطور است؟
    شايد لبخند مي زدم
    و آرام صدايت مي كردم
    در كشورم
    اسم ها را با جان
    زيباتر مي كنند.

  4. من اکنون در آستانه دنیایی ایستاده ام
    که در برابرم آنچه از آن دنیای خورشید و خاک و زندگی
    به چشمم فقط سکوت آشنا می آید

خواندن بعدی

اعتراف ؛ شعری از قیصر امین پور

چرا مرده پرست و خصم جانیم؟ (غزلیات شمس؛ مولوی)

سایدبار کناری

ایده آلیتی

لوگو

درباره ایده آلیتی

سعی می کنم مطالبی را منتشر کنم که می توانند ما را به فکر وادار کنند و ارزش اندیشیدن را داشته باشند.

مرا دنبال کنید