خاموشانه شعری از “سیاوش کسرایی” از مجموعه ی “با دماوند خاموش”

خاموشانه شعری از "سیاوش کسرایی" از مجموعه ی "با دماوند خاموش"

خاموشانه

من در صدف تنها
با دانه ای باران
پیوسته می آمیختم پندار مروارید بودن را
غافل که خاموشانه می خشکد
در پشت دیوار دلم دریا

«سیاوش کسرایی – با دماوند خاموش»

ثبت نظر و مشاهده نظر دیگران
12
اشتراک‌گذاری