یعنی که وصال یار می‌باید و نیست؛ مجموعه رباعیاتی از ابوسعید ابوالخیر

س.م.ط.بالا
یعنی که وصال یار می‌باید و نیست؛ مجموعه رباعیاتی از ابوسعید ابوالخیر
یعنی که وصال یار می‌باید و نیست؛ مجموعه رباعیاتی از ابوسعید ابوالخیر
یعنی که وصال یار می‌باید و نیست؛ مجموعه رباعیاتی از ابوسعید ابوالخیر
یعنی که وصال یار می‌باید و نیست؛ مجموعه رباعیاتی از ابوسعید ابوالخیر
یعنی که وصال یار می‌باید و نیست؛ مجموعه رباعیاتی از ابوسعید ابوالخیر

عشق تو بلای دل درویش منست
بیگانه نمی‌شود مگر خویش منست
گفتم سفری کنم ز غم بگریزم
منزل منزل غم تو در پیش منست

عشق تو بلای دل درویش منست

(بیشتر…)

ثبت نظر و مشاهده نظر دیگران
6
اشتراک‌گذاری

این زیبایی نیست که آفریننده ی عشق است، بلکه عشق است که آفریننده ی زیبایی است.

لئو تولستوی

شب عاشقان بیدل چه شبی دراز باشد؛ غزلی از سعدی علیه الرحمه

س.م.ط.بالا

شب عاشقان بیدل چه شبی دراز باشد
تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد
عجبست اگر توانم که سفر کنم ز کویت
به کجا رود کبوتر که اسیر باز باشد؟
ز محبتت نخواهم که نظر کنم به رویت
که محب صادق آنست که پاکباز باشد
به کرشمه عنایت، نگهی به سوی ما کن
که دعای دردمندان ز سَرِ نیاز باشد
سخنی که نیست طاقت، که ز خویشتن بپوشم
به کدام دوست گویم که محل راز باشد؟
چه نماز باشد آن را، که تو در خیال باشی
تو صنم نمی‌گذاری که مرا نماز باشد
نه چنین حساب کردم، چو تو دوست می‌گرفتم
که ثنا و حمد گوییم و جفا و ناز باشد
دگرش چو بازبینی، غم دل مگوی سعدی
که شب وصال کوتاه و سخن دراز باشد
قدمی که برگرفتی به وفا و عهد یاران
اگر از بلا بترسی، قدم مجاز باشد

«غزلیات سعدی»

ثبت نظر و مشاهده نظر دیگران
12
اشتراک‌گذاری

دو شعر از کتاب “پرده را کنار بزن در پایان تنها عشق پیروز است”

س.م.ط.بالا
دو شعر از کتاب "پرده را کنار بزن در پایان تنها عشق پیروز است"

به یاد یک نفر از مردم ِ همین دنیا

من آن سلیمانم که مور
به خوابگاه بارانم آمده است،
و می دانم تنها عشق
عصای آسمان را از دستِ من
خواهد گرفت.

زنهار!
من از این خانه
رخت برکشیده بسیار با کلماتِ خویش،
– بی مور و بی عصا –
تبعیدِ آفتاب می شوم
هم به سِحرِ سکوت،
وگرنه مرا
با شما هرگز سَرِ سخن نبوده است!

«سیدعلی صالحی»

یا عبارتِ محفوظ، یا می زَرانِ من!

وقتی به مرگ می اندیشم
می بینم عجیب
زندگی چقدر محشر است،
خاصه … موسمِ عاشقی.

وقتی به زندگی می اندیشم
می بینم عجیب
مرگ چه فرصت خوبی‌ست
خاصه … موسمِ خستگی.

وقتی به خود می اندیشم
میبینم عجیب
آدمی چه موجودِ مغمومِ شریفی‌ست
که گاهی حتی
به تشبیهاتِ ساده خود شک می کند.

از من بشنو!
تو به شک بیندیش،
نه مرگ بی‌نظیر است و نه زندگی.
عجیب فقط خودِ تویی
خاصه … همین دقیقه
که تنها فرصت عاشقانه آدمی‌ست.

«سیدعلی صالحی»

(بیشتر…)

ثبت نظر و مشاهده نظر دیگران
2
اشتراک‌گذاری

برادرم را گم کرده ام

 

می خواهم به وطن برگردم؛

برادرم راگم کرده ام.

شخصیتی استثنائی

خاطره ای گنگ

****

من

دختری پانزده ساله ام

و او یونیفرمی سی پنج ساله

آویزان در چوب لباسی کهنه مادربزرگ.

****

کمی بعد از تاریکی

او خبرنگار جنگ بود.

ومن

کودکی تازه متولد شده،

او نویسنده پرفروش ترین کتاب سال

ومن…

****

می خواهم به وطن برگردم

برادرم را گم کرده ام.

mary (96/2/15)

 

ثبت نظر و مشاهده نظر دیگران
9
اشتراک‌گذاری

سالهای دوریست که پدرم کار می کند

سالهای دوریست که پدرم کار می کند.
پدرم کار می کند.
و من
در دورترین نقطه از دور…
روی کره ای ایستاده ام
که پدرم کار می کند
و من

هر روز عاشقش می شوم

ای کاش من هر روز کار می کردم
و دستهای پدرم
نازم را می خرید.
mary
ثبت نظر و مشاهده نظر دیگران
4
اشتراک‌گذاری

وقتی که در خاک چنارانم

 

یک ساعت از من دوری و دارم                                      امشب برایت جاده می بافم

با یک کلاف و میل آبی رنگ                                          رج دانه هایی ساده می بافم

 

یک رج کنارت رو به دریا ها                                           یک رج کنارت زیر بارانم

دنیای من خورشیدتر از نور                                          وقتی که در خاک چنارانم

 

من عاشقم عاشق دلش قرص است                          فریاد در کوه و کمر دارم

با رسم دخترهای کرمانجی                                        یک شال قرمز روی سر دارم

 

آنقدر آرامی که در دستت                                          پروانه ها، پر وا نمی کردند

از چشمهایت ساده فهمیدم                                     با تو همیشه عشقها مرداند.

 

 زهرا ناصری ( همسر مهدی حاتمی شاعر چنارانی)

ثبت نظر و مشاهده نظر دیگران
5
اشتراک‌گذاری

ایستگاه

نفس نفس زدنم را خوب می داند
ایستگاهی که سر بازان جنگ را بدرقه می کند

من مضطربم
از افکاری که بیایند و خیابانی را خیس کنند

من مضطربم
از رنگ هایی که دلهره ای را به راه بیندازند

این روزها از آسمان شهر هر چیزی می بارد
چه اتفاقی خواهد افتاد

چه فرقی می کند
مهم نیست

وقتی تو با شلیک گلوله ای در آغوشم هستی

mary

ثبت نظر و مشاهده نظر دیگران
12
اشتراک‌گذاری

ملت عشق ؛ چهل قاعده شمس تبریزی به نقل از یک رمان ترکیه ای

س.م.ط.بالا
رمان ملت عشق - نوشته الیف شافاک

رمانی از یک نویسنده ی در اصل ترکیه ای خواندم به نام “ملت عشق”؛ با دو روایت. که یکی حکایت دیدار “شمس تبریزی” و “مولانا” بود و دیگری روایتی از زنی خانه دار در عصر جدید. در بیان این حکایت ها نویسنده، چهل قاعده از قول شمس تبریزی بیان می کند (چهل قاعده صوفی مسلکانی که دلی باز و روحی در پرواز دارند) که خواندنشان خالی از لطف نیست. ابتدا این قاعده ها را بخوانید و پس از آن توضیحاتی در مورد کتاب.

اول – کلماتی که برای توصیف پروردگار به کار می بریم، همچون آینه ایست که خود را در آن می بینیم. هنگامی که نام خدا را می شنوی ابتدا اگر موجودی ترسناک و شرم آور به ذهنت بیاید به این معناست که تو نیز بیشتر مواقع در ترس و شرم به سر می بری. اما اگر هنگامی که نام خدا را می شنوی ابتدا عشق و لطف و مهربانی به یادت بیاید، بدین معناست که این صفات در وجود تو نیز فراوان است.

دوم – پیمودن راه حق کار دل است نه کار عقل. راهنمایت همیشه دلت باشد نه سری که بالای شانه هایت است. از کسانی باش که به نفس خود آگاهند، نه از کسانی که نفس خود را نادیده می گیرند.

سوم – قرآن را می توان در چهار سطح خواند. سطح اول معنای ظاهری است. بعدی معنای باطنی است. سومی بطنِ بطن است. سطح چهارم چنان عمیق است که در وصف نمی گنجد.

چهارم – صفات خدا را می توانی در هر ذره کائنات بیابی. چون او نه در مسجد و کلیسا و دیر و صومعه، بلکه هر آن همه جا هست. همانطور که کسی نیست که او را دیده و زنده مانده باشد، کسی هم نیست که او را دیده و مرده باشد. هر که او را بیابد تا ابد نزدش می ماند.

پنجم – کیمیای عقل با کیمیای عشق فرق دارد. عقل محتاط است. ترسان و لرزان گام بر می دارد. با خودش می گوید: «مراقب باش آسیبی نبینی.» اما مگر عشق اینطور است؟ تنها چیزی که عشق می گوید این است: «خودت را رها کن. بگذار برود!» عقل به آسانی خراب نمی شود. عشق اما خودش را ویران می کند. گنج ها و خزانه ها هم در دل ویرانه ها یافت می شود، پس هرچه هست در دل خراب است!

ششم – اکثر درگیری ها، پیش داوری ها و دشمنی های این دنیا از زبان منشأ می گیرد. تو خودت باش و به کلمه ها زیاد بها نده. در دیار عشق زبان حکم نمی راند. عاشق بی زبان است. (بیشتر…)

ثبت نظر و مشاهده نظر دیگران
34
اشتراک‌گذاری

اسیر دست جنونم

اسیر دست جنونم

روی پلی معلق از اندیشه های دور.

می لغزد

گام های گمراهی و هراس در نورهای کریستالی

صدای سیاهی شب

در متروک دلی

با قصرهزاران نقش اساطیری

می پیچد

ویرانی طوفان و عریانی راه

و قالب فرسوده من در تابوتی که هنوز بر دوش زمین سنگینی می کند.

mary

ثبت نظر و مشاهده نظر دیگران
5
اشتراک‌گذاری