خاموشانه شعری از “سیاوش کسرایی” از مجموعه ی “با دماوند خاموش”

س.م.ط.بالا
خاموشانه شعری از "سیاوش کسرایی" از مجموعه ی "با دماوند خاموش"

خاموشانه

من در صدف تنها
با دانه ای باران
پیوسته می آمیختم پندار مروارید بودن را
غافل که خاموشانه می خشکد
در پشت دیوار دلم دریا

«سیاوش کسرایی – با دماوند خاموش»

11
اشتراک‌گذاری
http://ideality.ir/?p=2101
لینک کوتاه این مطلب
س.م.ط.بالا
س.م.ط.بالا

چیزهایی هست که باید نوشت ....

2 دیدگاه

  1. mary

    دوست داشتن تو شکل خودش را پیدا کرده است
    همیشه چند قدم جلو تر از من راه می رود.

  2. mary

    چو عاشق می‌شدم گفتم که بردم گوهر مقصود
    ندانستم که این دریا چه موج خون فشان دارد

ارسال پاسخ