اندرز پدر

س.م.ط.بالا
اندرز پدر - گلستان سعدی

یاد دارم که در ایام طفولیت، متعبد و شب خیز بودم. شبی در خدمت پدر، رحمة الله علیه، نشسته بودم و همه شب، دیده بر هم نبسته و مُصحف عزیز بر کنار گرفته و طایفه ای گرد ما خفته.

پدر را گفتم: از اینان، یکی سر برنمی دارد که دوگانه ای بگزارد. چنان خواب غفلت برده اند که گویی نخفته اند که مرده اند.

گفت: جان پدر! تو نیز اگر بخفتی، بِه از آن که در پوستینِ خلق، اُفتی.

نبيند مدعى جز خويشتن را
كه دارد پرده پندار در پيش

گرت چشم خدابينى ببخشند
نبينى هيچ كس عاجزتر از خويش

«گلستان سعدی، باب دوم در اخلاق درویشان»

82
اشتراک‌گذاری
http://ideality.ir/?p=697
لینک کوتاه این مطلب
س.م.ط.بالا
س.م.ط.بالا

چیزهایی هست که باید نوشت ....

5 دیدگاه

  1. m&m

    با سلام و احترام؛
    وب متفاوتی دارید از بابت مطالب خوب و مفیدتان سپاسگزارم.
    شاد و سربلند و موفق در پناه مهربان ترین.

  2. Beheshti

    سلام، ببخشید باب چندم هست

  3. Abolfazl

    سلام ممنون بابت متن ولی اگر امکان داشت معنی اش را هم بزارید ممنون میشم .